MINERAŁY

Minerały, oczywiście! Taką odpowiedź słyszę najczęściej… ale czy rzeczywiście tak jest? Teoretycznie jest to podstawowy zasób. Od samych minerałów na koncie zaczynamy grę. Bez minerałów nie wybudujemy ani podstawowych, ani tych zaawansowanych  jednostek i budynków. Gdy skończą się nam minerały, nie wykorzystamy już w żaden sposób nawet największych zapasów gazu.

Za minerały tworzymy przede wszystkim nowych robotników i budujemy ekspansje, więc jest to zasób kluczowy dla możliwości wzmacniania naszej ekonomii. Nie muszę nikogo przekonywać, że jedna ekspansja więcej nawet bez dodatkowych inwestycji w robotników może przeważyć szalę zwycięstwa na naszą stronę. Mało tego, przewaga nawet kilku robotników nad przeciwnikiem może doprowadzić nas do zwycięstwa. Przewaga w wydobyciu minerałów lub przynajmniej utrzymanie go na takim poziomie, co przeciwnik – jest naszym głównym celem w pierwszych minutach gry i jednym z najważniejszych podczas całej rozgrywki.

Wszystkie jednostki typowo bojowe kosztują więcej minerałów, niż gazu. Podstawowe i najbardziej samodzielne w działaniach ofensywnych jednostki takie jak Marine, Vulture, Zergling czy Zealot, kosztują same minerały. Potem jest cały szereg jednostek kosztujących mało gazu, takich jak Dragoon, Hydralisk czy Goliath (w Starcraft 2: Stalker, Roach czy Marauder). Oba rodzaje jednostek to główny budulec każdej mobilnej, lądowej armii ofensywnej. Możemy więc śmiało powiedzieć, że przewaga w minerałach jest kluczowa dla zdobycia konwencjonalnej przewagi w armii na lądzie.

W większości „ekonomicznych” potyczek, gracz który wydobył w grze więcej minerałów – zwycięża. Ale czy to wystarczy, żeby nazwać minerały najważniejszym zasobem w grze? Moim zdaniem – nie.

Komu potrzebny jest gaz, jak ma się tyle Zerglingów?

GAZ

Czyli jednak gaz? Jest bardzo wiele argumentów za tym. W starciu doświadczonych graczy trudno wytworzyć widoczną przewagę w wydobyciu minerałów i to moment rozpoczęcia wydobycia gazu oraz sposób jego wydatkowania częściej decyduje o zwycięstwie.

Każdy, kto trochę grał w Starcrafta lub obejrzał trochę relacji z turniejów, wie jak trudnym wyborem jest decyzja o momencie wybudowania pierwszej rafinerii i rozpoczęciu wydobycia gazu. Każda sekunda w jedną lub drugą stronę będzie miała wpływ na to, w którym momencie zmniejszymy nasze wydobycie materiałów (z powodu odciągnięcia do wydobycia gazu kilku robotników), a jaki to może mieć wpływ na całą grę – pisałem wyżej. Powiem więcej, umiejętność budowania również kolejnych rafinerii w odpowiednim momencie w zaawansowanej rozgrywce jest jedną z najwidoczniejszych dla mnie różnic między graczem dobrym, a graczem wybitnym, który rozumie ekonomię i potrafi świadomie kształtować proporcje między wydobytymi minerałami i gazem. Obserwowałem setki i tysiące gier, w których pośpieszne postawienie drugiej lub trzeciej rafinerii powodowało, że gracz tracił uzyskaną już przewagę i przegrywał!

Jeszcze większe znaczenie ma dostęp do bardziej zaawansowanych jednostek, technologii i ulepszeń. Oprócz opisanego wyżej wpływu na wydobycie minerałów, moment rozpoczęcia wydobycia gazu w sposób bezpośredni będzie powiązane z czasem, w którym wybudujemy pierwszą bardziej zaawansowaną technicznie jednostkę. Przy lustrzanych otwarciach dwóch graczy i na mapach, ta przewaga czasu utrzymuje się w stosunku do jednostek bardziej zaawansowanych (np. pierwsze Mutaliski, Banshee czy Dark Templar). A to już typowa droga do tworzenia tzw. okienek, czyli momentów, w których mamy okazję naciskać na przeciwnika, który nie ma jeszcze możliwości obrony.

Gaz ma kluczowe znaczenie dla kompozycji i jakości naszej armii. Jak bardzo nie wychwalałbym jednostek podstawowych w poprzednim punkcie, w największych bitwach w grze decydujące zaczynają być jednostki zaawansowane (np. Ultralisk, Carrier, Tank) i jednostki wsparcia (High Templar, Defiler/Infestor, Ghost). To właśnie wydając w odpowiedni sposób gaz możemy dopasować naszą armię do tego, co przygotował nasz przeciwnik. Nawet mała przewaga w ulepszeniach jednostek ma gigantyczne znaczenie przy dużej armii.

Mimo tych argumentów, uważam, że nie jest to najważniejszy surowiec. O co może więc chodzić?

Zaopatrzenie to zasób, w stosunku do którego nie zawsze więcej znaczy lepiej.

ZAOPATRZENIE

O zaopatrzenie (supply) i jego limit? No więc właśnie, przecież to też pewnego rodzaju zasób, którym świadomie zarządzają tylko najbardziej doświadczeni gracze.

Największą zmorą wszystkich początkujących graczy jest utrzymanie płynności produkcji, a nawet bardziej doświadczeni gracze doświadczają czegoś, co nazywamy blokadą zaopatrzenia (supply block). Każda mała przerwa w produkcji robotników sprawia, że nasza ekonomia spowalnia. Każda przerwa w produkcji armii powoduje, że aby nadążyć za bardziej skrupulatnym przeciwnikiem, musimy więcej zainwestować w dodatkowe budynki. W obydwu przypadkach uniknąć problemów możemy tylko utrzymując stały przypływ zaopatrzenia, przewidując zapotrzebowanie w najbliższej minucie i dostawiając kolejny supply depot lub pylon (sytuacja z Zergami jest mniej oczywista, ale o tym napiszę kiedy indziej).

Nasze zapotrzebowanie wcale niekoniecznie będzie jednak stale rosło i dlatego najlepsi gracze chwilę przed nieuniknioną zaciętą obroną lub przed planowanym atakiem – świadomie przestaną inwestować w zaopatrzenie. Nadwyżka w ten sposób uzyskana i wydana na armię lub nową ekspansję to wariant, który regularnie wykorzystują tylko najlepsi gracze i jest wciąż jednym z bardziej niedocenianych mechanizmów budowania przewagi.

Drugim aspektem jest limit zaopatrzenia. Tych dwustu punktów zaopatrzenia nie przeskoczymy, a gdy obaj zawodnicy osiągną limit, nadchodzi czas ostatecznej próby. Kto ma silniejszą ekonomię (w domyśle, więcej robotników, chociaż po wprowadzeniu MULE w Starcraft 2 nie jest to już takie jednoznaczne), a kto silniejszą armię? W tym drugim przypadku kryteria ilościowe zaczynają całkowicie ustępować kryteriom jakościowym – w być może decydującym starciu wygra armia silniejsza, a nie zajmująca więcej punktów zaopatrzenia. Wielokrotnie gracz „biedniejszy”, który mniej wydobył, dzięki mniejszej liczbie robotników lepiej zagospodaruje limit i wygra. Jest to jeden z wariantów, do którego poprowadzi doświadczony gracz, gdy wie, że nie nawiąże już walki ekonomicznej. Z kolei jego przeciwnik, jeśli dobrze rozumie mechanikę zaopatrzenia, będzie nawet kosztem większych strat blokował rywalowi możliwość osiągnięcia limitu.

Jak widać, zaopatrzenie jest źródłem zarówno typowych błędów (płynność produkcji) jak i wyszukanych wariantów stosowanych przez czołowych graczy. Mimo to najważniejszym zasobem w grze w moim odczuciu pozostaje…

Co zrobisz w następnej sekundzie?

CZAS

Starcraft to strategia czasu rzeczywistego, w której nie wystarczy przygotować najlepszą strategię pokonania wroga, lecz trzeba potrafić ją wykonać w sposób możliwie bliski ideałowi. Piękno Starcrafta polega na tym, że już w pierwszych minutach nawet najlepszy gracz świata zaczyna popełniać błędy w mechanicznej części gry. Nie dlatego, że się niedostatecznie stara. Dlatego, że się po prostu inaczej nie da!

Zawsze można byłoby zrobić coś lepiej – czy to korygując trasę od minerałów do bazy dla każdego robotnika, lepiej wykorzystując zwiad, w końcu kontrolując jeszcze wydajniej swoje jednostki w walce, wykonując nękające ataki w kilku punktach jednocześnie czy wydając surowce na kolejne jednostki i budynki w ostatnim momencie. Myślę, że podając nawet te kilka ogólnych przykładów nie muszę przekonywać nikogo, że zawsze dałoby się zrobić coś lepiej.

Człowiek więc wobec tak szybkiej gry i z tak (celowo) ograniczonym interfejsem nie jest w stanie zrobić wszystkiego, co mu się zamarzy. Rzecz jasna, gwiazdorzy sceny zawsze przesuwali tę granicę i podnosili poprzeczkę, pokazując, że to, co do tej pory było uważane za niemożliwe, jest możliwe. Ale nawet SlayerS_`BoxeR` popełniał całe mnóstwo błędów (w rozumieniu potencjalnych możliwości) w kontroli jednostek, a sAviOr mógłby opanować jeszcze lepiej makroekonomię. Jednak robili to świadomie, tak samo jak wcześniej świadomie ograniczali czas wykonania każdego stałego elementu gry – od wysłania SCV do najbliższego kryształka, przez powiększenie kolejki produkcji we wszystkich budynkach, po wysyłanie całej armii w wybranym kierunku (słynne ćwiczenie na klawiaturze: „1a2a3a4a5a” – czyli starcraftowy odpowiednik wojskowych pompek).

Świadomość swoich ograniczeń jest jednym z najtrudniejszych elementów gry. Strategię i plan gry trzeba przygotować właśnie w oparciu o swoje możliwości zrealizowania poszczególnych elementów gry w czasie. To jest bardzo trudne, jeśli chcesz być najlepszy. Startując w ważnym turnieju, chcesz zrealizować najambitniejszy (najskuteczniejszy) plan, jaki leży w zasięgu Twoich możliwości. Nawet mała niedyspozycja może spowodować, że ten plan weźmie w łeb i dużo lepiej byś zagrał, grając coś prostszego… ale też mniej skutecznego. Z tego powodu wielu faworytów odpadało we wczesnych fazach finałów ważnych turniejów. Sam dopiero po wielu latach zrozumiałem, jak ważna jest zmiana planów w czasie turnieju, jeśli nie czułem się na siłach zagrania na 100%.

Nie da się wszystkiego robić „najlepiej”. Wielokrotnie podczas gry musisz podejmować decyzję, co w danym momencie jest dla Ciebie ważniejsze – wydać całą nadwyżkę i skapitalizować swoją przewagę ekonomiczną nad przeciwnikiem, czy może skupić się na kontroli jednostek, żeby przeciwnik odniósł większe straty (lub Ty, mniejsze)? To najczęstszy dylemat – macro vs micro – dylemat spowodowany ograniczonym czasem…

PODSUMOWANIE

Mam nadzieję, że przekonałem Was do mojej oceny. A jeśli nie, to że tym artykułem zachęciłem chociaż Was do nowych przemyśleń i pomoże Wam to spojrzeć na grę w trochę bardziej wnikliwy sposób. Jeśli macie inne zdanie lub dodatkowe obserwacje w tym temacie, zapraszam do dyskusji w komentarzach pod wpisem. Nie wstydźcie się swoich opinii, nawet jeśli nie macie dużego doświadczenia z grą, to możecie mieć błyskotliwe wnioski – czasami wręcz umysł nieskażony rutyną jest pod tym względem lepszy od Grand Mastera, który rozgrywa 1000 gier w miesiącu

Chętnie też poznam Wasze zdanie na temat tego, co chcielibyście abym opisał w następnym artykule z cyklu Akademia Starcrafta. Propozycje możecie podsyłać w komentarzach, przez stronę Kontakt lub wysyłając do mnie prywatną wiadomość bezpośrednio na Terran.PL (link do profilu Ravena).

P.S. Muszę pochwalić moją żonę, która na tytułowe pytanie potrzebowała jakieś pół minuty, żeby wskazać czas – nauka nie poszła w las!

The post Najważniejszy zasób w grze appeared first on Terran.PL.

StarCraft 2 przeniósł znany wszystkim konflikt w zupełnie nowy wymiar. Dosłownie! Gra jest w pełni trójwymiarowa. Czy poza fajnymi efektami graficznymi, oznacza to dla nas, graczy, coś więcej? Oczywiście. Znacznie, znacznie więcej. SC1 był w 100% dwuwymiarowy. Rzut izometryczny sprawiał wrażenie przestrzenności, jednak nawet Mutaliski i Wrighty były jedynie wyświetlane wyżej niż  klikałeś. W dodatku, wszystkie budynki, jednostki oraz cały świat były płaskie jak kartka papieru.

Przeniesienie gry w trójwymiar otwiera ogromne możliwości, ale wymaga również dostosowania się do fizyki rządzącej tym środowiskiem. Właśnie o tym będzie ten tekst. O ile z jednostkami lądowymi nie ma problemu, to już „latacze” mogą z początku przyprawić nie jednego nowego gracza o ból głowy. Dlaczego mój Storm nie trafił żadnego Mutaliska? Dlaczego widzę tego Ova, a nie mogę go atakować? Już śpieszę z wyjaśnieniem.

Blizzard zdecydowanie ułatwił  nam rozpoznawanie trójwymiarowego świata – każda jednostka latająca ma swój punkt „zaczepienia” na ziemi. Po zaznaczeniu (i w wielu innych sytuacjach, np. przy rzucaniu czaru) wyświetlana jest prostopadła linia łącząca unita z płaszczyzną ziemi pod nią (polecam powtórzyć sobie rzuty prostopadłe brył na płaszczyznę, piszę całkowicie poważnie), dzięki temu jednostka jest traktowana tak, jak gdyby znajdowała się w punkcie na który jest rzutowana. Ma to kolosalne znaczenie przy klifach.

Overlord wisi sobie nad ziemią (rys. 1). Gdzie dokładnie się znajduje? Czy trafię go z dołu? Po zaznaczeniu (rys. 2) pojawia się rzut na płaszczyznę, odkrywa się nam miejsce w którym ov jest zaczepiony. Widzimy, że znajduje się na klifie, a nie pod nim, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Jest niewykrywalny dla jednostek stojących na dole. Dopiero rysunek 3 pokazuje Overlorda będącego pod klifem.

Kolejnym arcyważnym aspektem dobrej znajomości pozycji jednostek latających w 3D jest rzucanie czarów, głownie obszarowych. Jak już pisałem, każda jednostka latająca jest traktowana tak, jak gdyby była jednostką naziemną, znajdującą  się w miejscu jej rzutu prostopadłego na płaszczyznę ziemi pod nią (to zdanie naprawdę ma sens!).  Infestor rzucający Fungal Growth (mechanika rzucania czaru zbliżona do templarowowego Storma) widzi miejsca zaczepienia Feniksów. Rzucenie czaru tak jak na rys. 2 skończy się zmarnowaną maną. Aby trafić oba Feniksy, należy wycelować „spellem” w miejsce ich zaczepienia (rys. 3). Jest to szczególnie ważne przy dużych grupach jednostek powietrznych. Zauważcie, że czar trafi większy obszar niż pokazuje to kółko (rys. 4). Jest z tym jednak związany mały bug – dwa Feniksy będące najbliżej Infestora w tym przypadku nie zostaną trafione. Na rysunku 6. w zasięgu działania znajdą się wszystkie Feniksy.

Strategicznym zagraniem jest ustawianie latających zwiadowców, takich jak np. Overlordy, na brzegach klifów (rys. 4). W ten sposób widzimy duży teren pod wzniesieniem (np. exp przeciwnika, szczególnie na Lost Temple), samemu pozostając niewykrywalnym przez jednostki będące na „low-groundzie”. Rysunek 5. wyjaśnia dlaczego tak jest.

Gra jest trójwymiarowa, jednak przez lwią część czasu kamera zachowuje stałą odległość i kąt widzenia. Da się je minimalnie i chwilowo modyfikować klawiszami [INS] oraz [DEL] i scrollem na myszce. Nie możesz trafić Changelinga, który stanął tuż za Nexusem? Obróć kamerę i „stargetuj” go bez problemu. Męczysz budującego SCV’ka? Obracaj kamerę, aby zawsze móc go trafić.

Powyższe kwestie są oczywiste dla wielu graczy, zdaję sobie z tego sprawę. Dobra znajomość stereometrii nawet na poziomie podstawowym, którą każdy z nas miał  (lub będzie miał) w szkole, naprawdę ułatwia zrozumienie tych mechanizmów. Mam jednak nadzieję, że ktoś z tego artykułu skorzysta, znajdzie tu coś użytecznego, czego nie wiedział wcześniej.

Pozdrawiam i czekam na Wasze odpowiedzi, oceny i sugestie. Chciałbym również dowiedzieć się, jakie macie pytania dot. mechaniki gry, co jest dla Was niejasne, co wymaga dodatkowej analizy. Czekam na komentarze i maile (tarcho@gmail.com).

• Felieton – skoma: Konkurs, Beta i „gg” – przeczytaj felieton skomy!

The post Flircik – trzeci wymiar, drugi przeciwnik? appeared first on Terran.PL.

W zależności od tego, czy zaznaczona grupa jest formacją (mieści się w obrębie zaznaczonych powyżej kwadratów), czy nie – jednostki inaczej reagują na nasze komendy punktowe (move, attack-move, umiejętności specjalne). To bardzo ważna obserwacja, ponieważ potrafi znacznie ułatwić nam micro lub wręcz pozwola wykonać niektóre techniki w najszybszy możliwy sposób!

Zapraszam do szczegółowej analizy i kilku przykładów wykorzystania magic box’a w praktyce w materiale poniżej:

The post Micro & macro tricki – technika "magic box" appeared first on Terran.PL.

Czy SCV mogą rozpocząć budowę z daleka (nie podchodząc do miejsca budowy)? Okazuje się, że tak!

Przy tej okazji pokażę też technikę przechodzenia przez budynki w czasie budowania z użyciem scv. Zapraszam do 15-minutowego materiału video!

Szczerze mówiąc, do tej pory nie widziałem ani razu tej sztuczki w wykonaniu innego gracza na jakimś replayu czy VOD (a trochę ich w życiu obejrzałem), poza bardzo nieliczną grupą ludzi, którym tą technikę zdradziłem. Ponieważ jednak w Akademii Starcrafta chcę się z Wami dzielić całym moim doświadczeniem – przyszedł czas na dzielenie się i taką wiedzą! Jeśli chcecie od razu przejść do prezentacji build spam tricku, przewińcie poniższy materiał do około połowy:

The post Micro & macro tricki – build spam trick i przechodzenie przez budynki appeared first on Terran.PL.

Do nagrania tego materiału zmobilizowały mnie replaye – nie tylko te przysyłane od Was, ale również w wykonaniu „dobrych” Terran, którzy bardzo niepoprawnie grają openingi Goliathowe. Chodzi głównie o warianty:

• 2 factory Goliath (Terran vs Terran)
• Goliath drop (Terran vs Terran albo na wyspach)
• 3 factory Goliath (2vs2, głównie w Terran+Zerg vs Terran+Zerg)
• Goliathy po expie (Terran vs Zerg)

Co i dlaczego błędnie robi moim zdaniem tak wielu graczy oraz kiedy powinno stawiać się drugą fabrykę grając same Goliathy – pokazuję w poniższym materiale:

The post Micro & macro tricki – kiedy stawiać drugą fabrykę, gdy gramy Goliathy? appeared first on Terran.PL.

Na pierwszy rzut: patrolujące scv (lub robotnicy innych ras, oczywiście). Pokażę Wam dwa sposoby zmuszenia swoich robotników do lepszej współpracy w trakcie odkrywania mapy oraz omówię kilka praktycznych zastosowań tej techniki.

W przeciwieństwie do artykułów z cyklu Od zera do bohatera, w przypadku tricków micro & macro będę koncentrował się na wizualnej prezentacji omawianych technik. Jeśli taka forma Wam nie odpowiada, macie jakieś dodatkowe pytania lub coś nie jest dla Was do końca oczywiste – proszę piszcie w komentarzach.

Patrolujące SCV:

The post Micro & macro tricki – patrolujące scv (probe, drone) appeared first on Terran.PL.

Zanim przejdziemy do obiecanych porad, przypomnijmy sobie moment, na którym skończyliśmy pierwszy odcinek Od zera do bohatera. W idealnej sytuacji, naszych czterech pierwszych robotników (scv, drone, probe) wydobywa właśnie z najbliższych naszego budynku kryształków, a za chwilę dołączy do nich piąty. Co dalej?

Oczywiście konsekwentnie chcemy za każde następne 50 minerałów robić nowego robotnika i wysyłać go prosto do następnego najbliższego kryształka, który jeszcze nie jest zajęty. Jak to najszybciej zrobić? Tego dotyczy pierwsze  sześć porad:

1. Powolny licznik surowców

„Ale o co chodzi?” – spytacie, bo zapewne nie spodziewaliście się tak enigmatycznej brzmiącej porady w pierwszym punkcie. Jest to jednak bardzo ważna informacja, z której bardzo wielu graczy (nawet tych lepszych) nie zdaje sobie sprawy, a która ma wpływ na nasze timingi w czasie całej gry!
Przejdźmy do szczegółów. Zapewne zauważyliście, że cyfry licznika surowców w prawym górnym rogu przewijają  się niczym bębny w jednorękim bandycie, ilekroć otrzymujemy bądź wydajemy nasze surowce. Musicie jednak wiedzieć, że to tylko efekt graficzny dodany przez Blizzarda – tak naprawdę surowce pojawiają się i znikają z naszego starcraftowego konta natychmiast!
To zaś oznacza, że powinniśmy rozpocząć budowę nowego robotnika w momencie, w którym powinniśmy mieć na koncie już 50 surowców, a nie dopiero wtedy, gdy tyle zobaczymy na liczniku. Prawdę rzekłszy, jeśli jesteś dostatecznie szybki (szybka), to Twój licznik nie powinien na początku gry wskazywać nawet przez chwilę 50 surowców do czasu, aż pomyślisz o większej inwestycji.

Wzrokowców odsyłam do krótkiej demonstracji poniżej:

2. Rally point

Używanie rally pointu to podstawowa i chyba najbardziej oczywista metoda na przyspieszenie dosyłania naszych nowo wytrenowanych / wyprodukowanych / wyklutych robotników. Ponieważ choćbyśmy nie wiem jak szybko klikali na nowym robotniku, to chwilę nam to zajmie, dobrze jest sobie pomóc kierując nowe jednostki w stronę kryształów z minerałami właśnie za pomocą rally pointu. Należy przy tej technice jednak zwrócić uwagę na dwie sprawy:

• nowo wyprodukowany robotnik podąży do wybranego punktu z komendą move,
• najlepiej wskazywać jest rally pointem obszar przy kryształku, a nie sam kryształek.

Zanim pokażę tą technikę, przejdźmy do następnego punktu, który jest z tym nierozerwalnie połączony.

3. Gather-move

Nasi robotnicy mogą przemieszczać się na sposoby:

• klasyczny move (jak każda inna jednostka),
• gather-move, czyli z komendą wydobywania.

Czym różnią się obydwie metody? Tym, że podążający w kierunku kryształków / gejzera (nawet jeszcze nie zabudowanego) robotnicy przenikają przez wszystkie inne jednostki, co ma oczywiście pomóc naszej pracowitej gromadce w uwijaniu się przy surowcach. Idąc zaś w sposób standardowy, musi wymijać wszystkie pozostałe jednostki.
Ma to olbrzymie znaczenie, ponieważ nasi nowo wyprodukowani robotnicy rozpoczynają swoją pierwszą podróż do kryształków na rally poincie z komendą move (patrz wyżej), a więc idąc do wskazanego punktu wymijają wszystkie pozostałe drony, proby czy scv.
Aby nie tracić cennych milisekund, zależeć więc nam będzie na jak najszybszym wysłaniu każdego robotnika do właściwego kryształka (lub do wydobycia gazu) już z komendą gather-move, aby nie plątał się wokół pozostałych robotników.

Poniżej prezentuję obydwie techniki  – punkty 2 i 3:

4. Hotkeye

Pokazywałem to na każdym z dotychczasowych filmików szkoleniowych, ale dla porządku (a w przypadku początkujących – dla świadomości) zapiszę również tutaj. Korzystajmy z hotkeyów (skrótów klawiszowych), bo dzięki nim gra w każdym momencie staje się o wiele prostsza. Jakie skróty i jak wykorzystywać na początku gry?

• zaznaczmy pierwszy budynek pod którąś z cyfr (ctrl + 0-9) i tym klawiszem potem budynek przywołujmy; będę jeszcze o optymalnych skrótach pisał w osobnym artykule, ale powołując się na obserwacje, wymienię najpopularniejsze wybory graczy: ’4′ lub ’5′ dla Command Center u Terran, ’0′ na Nexus u Protossów, ’1′ , ’4′ lub ’0′ u Zergów,
• korzystajmy ze skrótów do produkcji robotników: ‚S’ dla SCV, ‚P’ dla Probe i ‚D’ dla Drone; u Zergów można dodatkowo stosować klawisz ‚S’ do zaznaczenia wszystkich larw, ale nie zawsze jest to dobre rozwiązanie (patrz technika 5),
• i oczywiście klawisz ‚R’ do zmiany rally pointu.

5. Wybieranie bliższej larwy

Ta rada dotyczy tylko grających Zergami i chociaż jest dość oczywista, łatwo o niej zapomnieć.
Zwróciliście pewnie uwagę na fakt, że jeśli klikniemy na Hatchery i wskażemy wszystkie dostępne larwy, nie wiadomo, z której zacznie się przekształcać nasz nowy robotnik. Ma to o tyle duże znaczenie, że tak długo, jak mamy wybór (kilka larw przy wylęgarni), chcielibyśmy oczywiście, aby nowa Drona wykluła się jak najbliżej surowców.
Możemy jednak w bardzo prosty sposób temu zaradzić – po prostu manualnie wskazując pojedynczą, najbliższą kryształkom larwę.
Metoda wydaje mi się tak oczywista, że nie będę jej poświęcał osobnego materiału video. Dociekliwych odsyłam jednak do kolejnego punktu – opisu tricku, który jest kontynuacją tego rozumowania.

6. Larva trick

Tak, jak wytłumaczyłem wyżej – chcielibyśmy, aby nasze nowe Drony wykluwały się jak najbliżej surowców. Jednak nasza zergowa natura nie obdarzyła nas w możliwość poruszania larw… czyżby? Okazuje się, że istnieje bardzo użyteczna sztuczka, która umożliwia przemieszczanie naszych larw. Co prawda sprawdza się tylko wtedy, gdy chcemy poruszyć się nimi w lewą stronę, ale to już coś.
Jak wykonać trick?

• zaznaczyć oporne larwy,
• do tej samej grupy dołączyć jakąkolwiek inną zergowską jednostkę (na początku z przyczyn oczywistych najlepiej Overlorda),
• wydać tak stworzonej grupie komendę „stop” (klawisz ‚S’).

Voilà, wszystkie larwy z tak utworzonej grupy popełzną na lewą stronę wylęgarni! Nie zapomnijmy oczywiście, że właśnie zatrzymaliśmy inną jednostkę.

Poniżej pokazuję ten trick i przy okazji tłumaczę opornym poprzednią technikę (punkty 5 i 6):

Następne cztery porady to sposoby na lepszą skuteczność już wysłanych do kryształków robotników. „To się w ogóle da?” – często pytaliście, gdy indywidualnie Wam to tłumaczyłem. Da się, da!

7. Budowanie jak najbliżej bazy

Trudno to sobie wyobrazić początkującym, ale stawianie budynków dalej od naszej pierwszej bazy kosztuje nas… więcej! A to dlatego, że wysłany na budowę robotnik dłużej nie wydobywa (scv, probe) lub wcześniej odrywany jest od wydobycia (drone). I chociaż oczywiście z wielu powodów będziemy chcieli stawiać nasze budynki dalej od bazy – pamiętajmy, że im bliżej je stawiamy, tym lepiej dla naszej raczkującej ekonomii.

Przy tej okazji zachęcam wszystkich Protossów i Terran do korzystania z klawisza SHIFT, który jeśli przytrzymamy, możemy zakolejkować rozkazy wskazanej jednostki / jednostek. W tym przypadku chodzi nam oczywiście o kliknięcie z powrotem na minerałku robotnikiem wysłanym do postawienia nowego budynku.

Dla utrwalenia i dla pewności, że dobrze mnie zrozumieliście, mały filmik instruktażowy poniżej:

8. Skracanie ścieżki robotników przez dostawianie budynków

Skoro już przy stawianiu pierwszych budynków jesteśmy i planujemy stawianie ich blisko pierwszej bazy, czemu nie złapać dwóch srok za ogon? Pierwsze budynki możemy wykorzystać w rewelacyjny sposób do skrócenia drogi naszych robotników do i od kryształków (lub gazu). To jednak wymaga dużego doświadczenia… lub chęci do eksperymentowania i odnajdywania idealnych pozycji dla naszych budynków. Pamiętajmy jednak, że zła pozycja dla budynku może nie tylko pomóc, ale wręcz utrudnić naszym robotnikom wydobycie!

Zasadniczo rozróżniamy dwa warianty tej techniki:

• zasłonięcie z któregoś boku budynkiem dostępu do kryształków / gazu, aby robotnicy nie mogli obierać dłuższej drogi,
• postawienie budynku tuż obok Nexusa / Command Centera tak, aby nowi robotnicy pojawiali się od razu bliżej minerałów.
  

Przykładowe zastosowanie tej techniki Terranem na mapie Luna na dwóch różnych pozycjach startowych poniżej:

9. Manualne poprawianie ścieżki robotników

Nie zawsze i nie od razu jednak możemy postawić budynki tak, żeby skorygowały drogę naszych robotników. Musicie wiedzieć, że nawet bez budynków jest to możliwe. Aby poprawić drogę wybranego robotnika, należy:

• podejść nim do wybranego kryształka z komendą move,
• rozpocząć wydobycie.

Czasami ta technika na stałe skoryguje ścieżkę naszego niefrasobliwego robotnika. Innym razem trzeba to robić za każdym kursem jednostki – co staje się niesamowicie wymagającym zadaniem, ale z drugiej strony – jakże korzystnym!

Poniżej pokazuję tą technikę w praktyce:

10. Microwanie robotnikami do wolnych kryształków

Jeśli powyższa porada wydaje się Wam być szaleństwem, to ten punkt pewnie doczytacie do końca tylko z ciekawości. I wcale mnie to nie zdziwi – bo nawet dla starcraftowej czołówki ta technika często jest zbyt trudna i zbyt angażująca, aby stosować ją w każdej grze.

To, że każdego kolejnego robotnika chcemy wysłać do wolnego kryształka, jest dość proste do zrozumienia – w ten sposób robotnicy nie trafiają do surowców już zajętych, a więc są możliwie najwydajniejsi. Gdy jednak mamy robotników więcej niż kryształków, nie możemy uniknąć tego problemu… ale czy aby na pewno? No właśnie – jak się chwilę zastanowić – to jednak możemy! „Wystarczy”, że każdego wracającego od kryształków robotnika wyślemy w kierunku kryształu, który za chwilę się zwolni.

Technika ta jest wyjątkowo trudna i angażująca, ale przynosi nam wymierne efekty tak długo, jak ją praktykujemy i oczywiście dopóki nie zrobimy więcej robotników. Poniżej prezentuję, jak ją wykonywać:

Trzeba przyznać, że ostatnie dwie techniki to już wyższa szkoła jazdy. Ale to stosowanie takich właśnie technik odróżnia graczy dobrych od bardzo dobrych. Jest to też idealne zajęcie dla naszych rąk w pierwszych minutach gry, gdy nie mamy czym jeszcze micrować.

Chciałbym poruszyć w tym odcinku jeszcze jeden aspekt początku gry. Jest nim często mylnie określane „spamowaniem” zaznaczanie w kółko naszych robotników i wyznaczanie na nowo rally pointu oraz klikanie na robotnikach. Dlaczego mylnie? Ponieważ w rękach dobrego gracza te czynności w żadnym wypadku nie powinny być bezsensownym klikaniem wokół naszej pierwszej bazy! Oto co powinniśmy robić przez pierwsze minuty gry:

• korygować rally point, aby nasz nowy robotnik podążał w kierunku wolnego kryształka (technika 2),
• korygować manualnie ścieżkę nieposłusznych robotników (technika 9),
• wskazywać wolne kryształki robotnikom (technika 10),

O tym zresztą pisałem już powyżej. A teraz sprawy, które powinny być świadomym treningiem, a nie bezsensownym klikaniem mającym na celu podbijanie naszego APM w BWCharcie:

• ćwiczmy jak najszybsze zaznaczanie wybranej jednostki / jednostek za pomocą naszego znacznika (rozwijany prostokąt)  lub poprzez kliknięcie na wybranej jednostce (w tym przypadku jeden bądź kilku robotników, ale w trakcie walki będą to już wybrane jednostki, które będziemy chcieli wycofać, rzucić czar lub wskazać nowy cel),
• ćwiczmy jak najszybsze wskazywanie celu (kryształek dla nowego robotnika lub punkt dla rally pointu),
• starajmy się utrzymać clicking (prędkość, z jaką klikamy przyciski myszki) i częstotliwość używania hotkeyów na poziomie, na jakim jesteśmy (i chcemy) w stanie utrzymać go przez resztę gry – w ten sposób w naturalny sposób przyzwyczaimy się do jednego rytmu od początku do końca gry i łatwiej będzie nam przyzwyczaić się do większego tempa gry w przyszłości.

To by było tyle na dzisiaj. Przed nami jeszcze dużo, dużo teorii (jak i praktycznych sztuczek), jednak myślę, że dzisiejsza lekcja to porządny materiał na długie godziny treningu – którego nie powinien się wstydzić nawet najlepszy gracz!

The post Od zera do bohatera #003 – więcej robotników, czyli powerujemy dalej appeared first on Terran.PL.

Zacznijmy od najważniejszego, czyli strony strategicznej gry…

Zastanówmy się, co możemy zrobić z nowymi surowcami, w których posiadaniu za chwilkę będziemy. Możemy wydać je na kolejnego robotnika (i chwilę potem kolejnego), aby dalej wzmacniać naszą ekonomię. Możemy też poczekać, aż zbierze się trochę surowców i już teraz rozpocząć stawianie pierwszych budynków potrzebnych do stworzenia armii, aby szybkim atakiem (na określenie którego używamy angielskiego terminu „rush”) pozbyć się przeciwnika.

Więcej możliwości nie ma!* Wiem, że to brzmi rozbrajająco prosto, ale właśnie uderzyliśmy w kwintesencję decyzji w tej grze na poziomie strategicznym (do taktyki, tak jak mówiłem, jeszcze dojdziemy). Od początku do końca gry będziemy dokonywać tego najważniejszego wyboru: czy chcemy inwestować w ekonomię, czy w armię – a zwykle, w jaki sposób chcemy rozłożyć nasze inwestycje pomiędzy jednym a drugim.

Aby prawidłowo zrozumieć Starcrafta (i każdy inny RTS, w którym przyrost siły armii jest bezpośrednio związany z środkami ekonomicznymi w nią zainwestowanymi), należy rozumieć i świadomie kontrolować te dwa procesy na każdym etapie gry. Będziemy je określać, zgodnie z przyjętą z języka angielskiego terminologią – power i consume.

Power – to właśnie inwestowanie w ekonomię, ale również wszystkie inne działania, które powodują, że wzrastają nasze dochody. Zajmowanie nowych ekspansji, przesyłanie robotników pomiędzy bazami, wysyłanie ich do bliższych minerałów, korygowanie drogi do kryształków – to również „powerowanie”. Zauważmy, że wydobywanie gazu spowalnia przyrost naszej ekonomii – ponieważ nowi robotnicy oraz nowe bazy (command center, nexus, hatchery) kosztują same minerały. Dlatego wydobywanie gazu, jako nieodłączny element techowania (patrz niżej), zaliczamy już do consume. W uproszczeniu można więc powiedzieć, że power to powiększanie wydobycia minerałów.

Consume – oznacza inwestowanie w armię, ale też wszystkie działania, które powiększają jej nominalną siłę. Jest więc „consumem” nie tylko produkowanie nowych jednostek, ale też dostawianie nowych budynków produkujących armię, techowanie (dostęp do wyższych technologii, bardziej zaawansowanych jednostek), wymyślanie ulepszeń oraz… wykorzystywanie robotników w walce, czy nawet odesłanie ich na chwilę od kryształków w stronę stawianego budynku lub na zwiad. Consume wymaga od pewnego momentu gazu, polega więc również na jego wydobyciu i wydawaniu. W uproszczeniu jest więc to powiększanie siły armii.

W każdym momencie gry świadomie lub nie (dążymy oczywiście do tego pierwszego) określamy jakąś proporcję pomiędzy power i consume w naszej grze, ponieważ jeden z procesów jest przeciwieństwem drugiego. Możemy tą proporcję sobie wyobrazić w postaci „suwaczka” – który przesuwamy z jednej na drugą stronę, w zależności od naszych dalszych planów na grę. Większość gier rozpoczyna się od totalnego powerowania – wszystkie dostępne środki poświęcamy na powiększenie swoich dochodów, poprzez dorabianie nowych robotników, często również szybkie dostawienie drugiej bazy. W pewnym momencie jednak decydujemy się osłabić ten proces i rozpocząć consume – zwykle przez wysłanie naszego robotnika na zwiad lub w celu postawienia jakiegoś budynku z dala od bazy, przez rozpoczęcie wydobywania gazu, postawienie pierwszego budynku do produkcji wojska lub przerwanie chociaż na chwilę produkcji robotników (opcji jak widać jest sporo, wszystkie jednak osłabiają już w jakimś stopniu naszą ekonomię minerałową). Kiedy, jak i dlaczego – będę tłumaczył w kolejnych odcinkach, dla każdej rasy z osobna.

Lepsza ekonomia…

Zastanówmy się, jaki wpływ na grę ma consume lub power. Do tego celu na początek wyobraźmy sobie, że obaj gracze grają w identycznych warunkach, tą samą rasą** (na ten moment zupełnie obojętne jaką, w tym artykule tylko teoretyzujemy i nie omawiamy faktycznych sytuacji w grze) i nie popełniają żadnych błędów technicznych. Gracz, który zacznie lub będzie mocniej „consumować” od swojego przeciwnika, będzie miał silniejszą armię (nie zapominajmy, że robotnicy też mogą sprawować tą funkcję), ale słabszą ekonomię. Z drugiej strony gracz, który będzie dłużej, mocniej „powerować” – będzie miał słabszą armię, ale większe wydobycie od swojego przeciwnika.

Każdy taki moment w grze, w którym gracze podejmują inną decyzję w kwestii power / consume, zmusza obydwu graczy do adekwatnego zachowania się, aby uzyskać przewagę nad przeciwnikiem. W jaki sposób?

Gracz, który gra consume, uzyskuje inicjatywę – czas, w którym ma silniejszą od przeciwnika armię. Żeby jednak przybliżyć się do wygranej, musi ją w jakiś sposób wykorzystać. Jeśli niczego nie zrobi, jego oponent z czasem będzie miał więcej surowców, które po zamianie na wojsko mogą już bezpowrotnie odwrócić role. Ma jednak szansę na wykorzystanie tej inicjatywy na wiele sposobów – osłabiając ekonomię przeciwnika, niszcząc jego budynki i armię w korzystnych dla siebie warunkach, a docelowo eliminując go z gry.

Gracz, który gra power, dostaje z kolei inną szansę – jeśli uda mu się utrzymać przewagę ekonomiczną dostatecznie długo , to w końcu plonami jego pracy będzie silniejsza armia od agresora. Zwykle taka gra będzie zmuszała go do gry defensywnej i wykorzystywania terenu oraz odległości od przeciwnika, tak, aby z wykorzystaniem słabszej armii poradzić sobie z graczem, który przejął inicjatywę.

…czy armia? Oto jest pytanie!

Po raz kolejny, to duże uproszczenie, w którym celowo pomijam znaczenie wszelkich zagrywek taktycznych (które pozwalają grać ofensywnie pomimo grania większego power od przeciwnika lub nie pozwalają wykorzystać przeciwnikowi grającemu większy consume swojej przewagi – o tym w dalszych odcinkach). Uproszczenie to jednak ma Wam pomóc zrozumieć, że na poziomie strategicznym mamy dwie możliwości wyboru sposobu gry oraz dwa typy przewagi, które możemy uzyskać:
- power – przewaga w ekonomii
- consume – przewaga w armii
Przewaga w ekonomii wynikająca z grania power dąży do tego, aby przez consume w dalszej grze wyrobić sobie przewagę również w armii.
Przewaga w armii wynikająca z grania consume zmierza do tego, aby osłabić ekonomię przeciwnika i uzyskać przewagę również na tym polu lub żeby wyeliminować zupełnie armię przeciwnika i uniemożliwić mu jej odbudowę.

Na koniec jeszcze wrócę do „gwiazdek”:
* Jest oczywiście trzecia możliwość – wysłanie robotników do ataku już na początku. Jednak nawet na „najciaśniejszej” mapie w grze (Blood Bath) odległość pomiędzy bazami obydwu graczy jest dostateczna, aby gracz broniący się zdążył wyprodukować więcej robotników, musiałby on popełnić znaczące błędy, aby przegrać grę. Dlatego zarówno w tym, jak i poprzednim artykule nie opisywałem tego wariantu jako grywalną opcję.
** A co, jeśli gracze grają różnymi rasami? No właśnie. Określenie przewagi w ekonomii pomiędzy dwoma różnymi rasami nie jest już takie proste i będę pisał o tym osobno w dalszych częściach Od zera do bohatera, bo jest to problem bardzo złożony. W uproszczeniu, przy identycznym nominalnie wydobyciu, najsilniejszą ekonomię ma Terran, minimalnie za nim jest Protoss, a sporo za nimi oboma – Zerg.

W dzisiejszym odcinku na tym poprzestanę. W następnym zaś wrócę do „zajęć praktycznych” i pokażę kilka użytecznych sztuczek do wykorzystania już na samym początku gry. Bardzo dla mnie jednak jest ważne, abyście zrozumieli w pełni dzisiejszy artykuł – bez tego ciężko będzie zrozumieć Wam dalsze odcinki. Nie tylko dlatego, że oba terminy (power, consume) będą wielokrotnie się w nich przewijać – ale po prostu dlatego, że większość błędów popełnianych przez graczy początkujących i średnich to właśnie niepoprawne zrozumienie tych dwóch procesów i ich konsekwencji dla gry. Jeśli więc czytając ten artykuł myślisz „ale to przecież suche i nic nie znaczące teoretyzowanie – ważne jest co zbuduję, w jakiej kolejności i co zrobię z moim wojskiem” – to przypuszczalnie do tej pory w Twojej grze stanowczo za dużą rolę pełniło kopiowanie z pamięci wyuczonych (zapewne od kogoś zaczerpniętych) schematów, zaś nietypowe mapy sprawiały Ci dużo problemów z przystosowaniem. Mam nadzieję, że uda mi się to zmienić!

Oczywiście standardowo zapraszam do zadawania pytań oraz do polemiki, jeśli z jakimś z moich stwierdzeń się nie zgadzacie – nic mi nie przynosi tyle satysfakcji, co możliwość prowadzenia z Wami dalszych i owocnych dyskusji w komentarzach.

The post Od zera do bohatera #002 – ekonomia czy armia? appeared first on Terran.PL.

Jeszcze przed chwilą 5 uderzeń elektronicznego zegara odliczało ostatnie sekundy przed rozpoczęciem nowej gry.

Chwilę potem stałeś / stałaś* się szczęśliwym posiadaczem:
- swojej pierwszej bazy,
- czterech robotników,
- 50 minerałów,
- i overlorda (jeśli grasz Zergami).

(* aby tekst był czytelniejszy, pozwolę sobie używać tylko formy męskiej, dlatego wszystkie czytelniczki proszę o wyrozumiałość!)

Bez wgzlędu na to, czy grasz Terranami…

Czy jednak naprawdę zdajesz sobie sprawę z tego, jak hojny to dar i jak wiele zależy od tego, co zrobisz z nim przez pierwsze sekundy gry lub wręcz pierwsze ułamki sekundy?

Zacznijmy od jasnego stwierdzenia: bez względu na to, którą rasę wybrałeś, masz przed oczami najważniejszy ze swoich budynków i cztery sztuki najważniejszego typu jednostki w grze – robotnika. Probe’y, Drone’y lub SCV wydobywające dla Ciebie surowce to Twoje zaplecze ekonomiczne, od którego zależy, jak szybko i w jakich ilościach będziesz mógł dalej rozwijać swoją bazę i armię. Momenty dostawiania nowych baz oraz przerwy w produkcji robotników będą decydowały przez całą grę o tym jak bardzo ofensywnie / defensywnie możesz, a wręcz powinieneś grać (ale na wytłumaczenie tego przyjdzie jeszcze rzecz jasna pora).

Spójrz jeszcze raz na swoją pierwszą bazę i stojących koło niej robotników. Zapewne po powyższym opisie nieco urośli w Twoich oczach, jeśli do tej pory z jakiegoś kompletnie niezrozumiałego powodu nie byli Twoim ulubionym typem jednostki. Co możesz z nimi zrobić, aby już teraz przybliżyć się do zwycięstwa nad swoim przeciwnikiem?

…Protossami…

Wbrew pozorom już teraz masz kilka możliwości, ale w 99% przypadków będzie Ci zależało na tym, aby jak najszybciej wysłać swoich robotników do otaczających Twoją pierwszą bazę kryształów oraz wydać cały swój pierwszy dorobek na nowego, piątego robotnika. Powtórzmy: JAK NAJSZYBCIEJ. Dlaczego?

To dosyć proste. Opóźnienie względem Twojego przeciwnika, z jakim wyślesz swoich robotników do minerałów będzie de facto opóźniało Cię już do końca gry (oczywiście im później, tym mniej odczuwalne). Jeśli zaczniesz wydobywać 2 sekundy później, to również 2 sekundy później postawisz pierwszy budynek, 2 sekundy później zrobisz pierwszą jednostkę do walki, etc.

Jeśli więc zrobiłeś sobie już na starcie 2 sekundy straty względem przeciwnika – a potem przegrywasz tą grę przez to, że np. 2 sekundy za późno skończą Ci się wymyślać miny przed nadciągającym Dark Templarem (lub Twój Dark Templar wpadnie do przeciwnika 2 sekundy za późno) – to możesz ze spokojnym sumieniem przyjąć, że zły początek właśnie przegrał Ci grę, a już na pewno, że początek dobry mógłby Ci tą grę uratować lub wręcz wygrać.

W praktyce oczywiście rzadko opóźnienie spowodowane samym tylko złym rozesłaniem robotników ma znaczący wpływ na wynik gry, jednak należy rozumieć, że jest to już pierwszy moment, w którym zaczynasz się mierzyć ze swoim przeciwnikiem. Jeszcze zanim Wasze drogi w tej grze się zejdą i zanim dojdzie do pierwszej walki, zaczynacie pojedynek o cenne sekundy, które mogą zdecydować o wyniku gry. Dlatego tak ważne jest, aby nie dać przeciwnikowi wypracować przez własne błędy przewagi w tak wczesnym i tak biernym w sumie etapie gry – te popełniać będzie jeszcze niejedna okazja w kolejnych minutach.

…czy Zergami, sam początek jest bardzo podobny.

Zastanówmy się więc, co powinieneś zrobić, aby jak najszybciej uruchomić tryby swojej ekonomii. Spójrz na swoją pierwszą bazę po raz trzeci i wyobraź sobie, że wprawiasz to wszystko w ruch… zaledwie silą woli. Twoje samo spełniające się życzenie zabrzmi:

„Chcę, aby każdy z czterech robotników poszedł pracować do najbliższego wolnego kryształka, a jednocześnie w bazie rozpoczęła się produkcja piątego robotnika!”

No tak, jednocześnie – wypadałoby się zdecydować od czego zacząć, prawda?

Z jednej strony chcemy, żeby robotnicy jak najszybciej rozpoczęli wydobywanie minerałów. Z drugiej strony rozpoczęcie produkcji nowego robotnika to zaledwie jedno kliknięcie na budynku i naciśnięcie klawisza na klawiaturze.

Decyduje właśnie prostota tej drugiej czynności. Wprawny gracz, pomimo rozpoczęcia od produkcji robotnika w budynku, kieruje swoje jednostki do kryształków po upływie zaledwie 0,25 sekundy, czas dwukrotnie wyższy wciąż uchodzi za jak najbardziej do zaakceptowania wśród graczy turniejowych.

Przykładowy zapis komend wykonywanych przez graczy przez pierwsze 2 sekundy gry (24 jednostki w kolumnie Time to 1 sekunda w grze z prędkością Fastest) – walczy się o każdy ułamek sekundy!

Jak osiągnąć tak niski czas? Oczywiście ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. Ale przede wszystkim być świadomym, jak od strony technicznej sobie ułatwić to zadanie. „Sztuczki” są dwie:
a) na klawiaturze ustawiamy palce tak, aby jak najszybciej wykorzystać skróty klawiszowe („S” do produkcji SCV, „P” do Probe, i niefortunnie dla Zerga „S” do zaznaczenia larwy + „D” do zmorfowania Drone’a)
b) jeszcze zanim pojawi się ekran gry, klikamy szybko i jednocześnie spamujemy nasz klawisz(e) do produkcji robotnika

Jeśli całość wykona się odpowiednio szybko, to pierwszy robotnik zacznie się produkować praktycznie w tym samym momencie, w którym sobie uświadomimy, że już rozpoczęła się gra.

Czas wysłać nasze jednostki do kryształków. Techniki zaznaczania są teoretycznie dwie:
- zaznaczamy je wszystkie prostokątem
- klikamy na jednego z robotników przytrzymując klawisz CTRL
W praktyce, zdecydowanie pewniejszą metodą jest prostokąt, bo jest po prostu bardziej tolerancyjny na nasze błędy.

W obydwu przypadkach efektem będzie zaznaczenie grupy wszystkich 4 robotników. Czas wysłać je do wydobycia, koniecznie do osobnych kryształów, aby nie odbijały się od zajętych już miejsc lub – o zgrozo – czekały, aż poprzedni robotnik zwolni swoją miejscówkę. To właśnie tego typu błędy generują największe opóźnienie.
Perfekcyjną więc sytuacją będzie wysłanie całej grupy czym prędzej w stronę któregoś z wybranych minerałów, a następnie wskazanie każdemu z robotników osobnego kryształka, zanim ich grupka dojdzie do docelowego miejsca.
Trzeba przyznać, że perfekcyjne rozesłanie robotników nie jest takie proste i nawet zawodnikom z górnej półki zdarzają się omyłki.

Techniki rozsyłania również tym razem są dwie:
- klikamy na osobnych robotników „w biegu” i odsyłamy ich do wolnych kryształków
- odznaczamy po kolei z SHIFT kolejnych robotników z grupy (aż zostanie 1), każdorazowo wybierając inny kryształ docelowy
Również tym razem, w praktyce bardziej niezawodna jest pierwsza metoda, ponieważ jest szybsza – nie trzeba przemieszczać kursora na dół ekranu i z powrotem. Jest jednak również trudniejsza, Twoi robotnicy lubią się zbijać w zwartą grupę po wysłaniu ich do jednego kryształka i czasami naprawdę jest trudno trafić w odpowiednią jednostkę.

Poniżej pokazuję obydwie techniki:

Osobnym tematem do przemyśleń jest wybór pierwszych czterech kryształów do rozesłania swoich robotników. Bierzemy pod uwagę:
- odległość robotnika od kryształka
- drogę, jaką będzie przemierzać od kryształka do budynku i z powrotem robotnik

To pierwsze oceńmy optycznie i kierujmy się wygodą w rozesłaniu robotników. To drugie zasadniczo też możemy ocenić na oko, ale ponieważ ma moim zdaniem jeszcze większe znaczenie, proponuję dokładne zmierzenie drogi, jaką przemierzać będzie każdy robotnik w zależności od wybranego kryształka.

Jak? Już pokazuję:

I to tyle, pierwsza lekcja za nami. Zachęcam do ćwiczenia rozsyłania robotników, poza opisanymi tutaj korzyściami na pewno będzie to wspaniała okazja do ulepszenia swojej techniki, zwłaszcza precyzji zaznaczania jednostek w ruchu.

Powyżej wklejałem też wyliczenia z BWCharta – programu do analizy powtórek z gier. Jeśli jeszcze go nie macie zainstalowanego, zapraszam na stronę twórców do sekcji download – tutaj.

The post Od zera do bohatera #001 – start i rozesłanie robotników appeared first on Terran.PL.