Zacznijmy od najważniejszego, czyli strony strategicznej gry…

Zastanówmy się, co możemy zrobić z nowymi surowcami, w których posiadaniu za chwilkę będziemy. Możemy wydać je na kolejnego robotnika (i chwilę potem kolejnego), aby dalej wzmacniać naszą ekonomię. Możemy też poczekać, aż zbierze się trochę surowców i już teraz rozpocząć stawianie pierwszych budynków potrzebnych do stworzenia armii, aby szybkim atakiem (na określenie którego używamy angielskiego terminu „rush”) pozbyć się przeciwnika.

Więcej możliwości nie ma!* Wiem, że to brzmi rozbrajająco prosto, ale właśnie uderzyliśmy w kwintesencję decyzji w tej grze na poziomie strategicznym (do taktyki, tak jak mówiłem, jeszcze dojdziemy). Od początku do końca gry będziemy dokonywać tego najważniejszego wyboru: czy chcemy inwestować w ekonomię, czy w armię – a zwykle, w jaki sposób chcemy rozłożyć nasze inwestycje pomiędzy jednym a drugim.

Aby prawidłowo zrozumieć Starcrafta (i każdy inny RTS, w którym przyrost siły armii jest bezpośrednio związany z środkami ekonomicznymi w nią zainwestowanymi), należy rozumieć i świadomie kontrolować te dwa procesy na każdym etapie gry. Będziemy je określać, zgodnie z przyjętą z języka angielskiego terminologią – power i consume.

Power – to właśnie inwestowanie w ekonomię, ale również wszystkie inne działania, które powodują, że wzrastają nasze dochody. Zajmowanie nowych ekspansji, przesyłanie robotników pomiędzy bazami, wysyłanie ich do bliższych minerałów, korygowanie drogi do kryształków – to również „powerowanie”. Zauważmy, że wydobywanie gazu spowalnia przyrost naszej ekonomii – ponieważ nowi robotnicy oraz nowe bazy (command center, nexus, hatchery) kosztują same minerały. Dlatego wydobywanie gazu, jako nieodłączny element techowania (patrz niżej), zaliczamy już do consume. W uproszczeniu można więc powiedzieć, że power to powiększanie wydobycia minerałów.

Consume – oznacza inwestowanie w armię, ale też wszystkie działania, które powiększają jej nominalną siłę. Jest więc „consumem” nie tylko produkowanie nowych jednostek, ale też dostawianie nowych budynków produkujących armię, techowanie (dostęp do wyższych technologii, bardziej zaawansowanych jednostek), wymyślanie ulepszeń oraz… wykorzystywanie robotników w walce, czy nawet odesłanie ich na chwilę od kryształków w stronę stawianego budynku lub na zwiad. Consume wymaga od pewnego momentu gazu, polega więc również na jego wydobyciu i wydawaniu. W uproszczeniu jest więc to powiększanie siły armii.

W każdym momencie gry świadomie lub nie (dążymy oczywiście do tego pierwszego) określamy jakąś proporcję pomiędzy power i consume w naszej grze, ponieważ jeden z procesów jest przeciwieństwem drugiego. Możemy tą proporcję sobie wyobrazić w postaci „suwaczka” – który przesuwamy z jednej na drugą stronę, w zależności od naszych dalszych planów na grę. Większość gier rozpoczyna się od totalnego powerowania – wszystkie dostępne środki poświęcamy na powiększenie swoich dochodów, poprzez dorabianie nowych robotników, często również szybkie dostawienie drugiej bazy. W pewnym momencie jednak decydujemy się osłabić ten proces i rozpocząć consume – zwykle przez wysłanie naszego robotnika na zwiad lub w celu postawienia jakiegoś budynku z dala od bazy, przez rozpoczęcie wydobywania gazu, postawienie pierwszego budynku do produkcji wojska lub przerwanie chociaż na chwilę produkcji robotników (opcji jak widać jest sporo, wszystkie jednak osłabiają już w jakimś stopniu naszą ekonomię minerałową). Kiedy, jak i dlaczego – będę tłumaczył w kolejnych odcinkach, dla każdej rasy z osobna.

Lepsza ekonomia…

Zastanówmy się, jaki wpływ na grę ma consume lub power. Do tego celu na początek wyobraźmy sobie, że obaj gracze grają w identycznych warunkach, tą samą rasą** (na ten moment zupełnie obojętne jaką, w tym artykule tylko teoretyzujemy i nie omawiamy faktycznych sytuacji w grze) i nie popełniają żadnych błędów technicznych. Gracz, który zacznie lub będzie mocniej „consumować” od swojego przeciwnika, będzie miał silniejszą armię (nie zapominajmy, że robotnicy też mogą sprawować tą funkcję), ale słabszą ekonomię. Z drugiej strony gracz, który będzie dłużej, mocniej „powerować” – będzie miał słabszą armię, ale większe wydobycie od swojego przeciwnika.

Każdy taki moment w grze, w którym gracze podejmują inną decyzję w kwestii power / consume, zmusza obydwu graczy do adekwatnego zachowania się, aby uzyskać przewagę nad przeciwnikiem. W jaki sposób?

Gracz, który gra consume, uzyskuje inicjatywę – czas, w którym ma silniejszą od przeciwnika armię. Żeby jednak przybliżyć się do wygranej, musi ją w jakiś sposób wykorzystać. Jeśli niczego nie zrobi, jego oponent z czasem będzie miał więcej surowców, które po zamianie na wojsko mogą już bezpowrotnie odwrócić role. Ma jednak szansę na wykorzystanie tej inicjatywy na wiele sposobów – osłabiając ekonomię przeciwnika, niszcząc jego budynki i armię w korzystnych dla siebie warunkach, a docelowo eliminując go z gry.

Gracz, który gra power, dostaje z kolei inną szansę – jeśli uda mu się utrzymać przewagę ekonomiczną dostatecznie długo , to w końcu plonami jego pracy będzie silniejsza armia od agresora. Zwykle taka gra będzie zmuszała go do gry defensywnej i wykorzystywania terenu oraz odległości od przeciwnika, tak, aby z wykorzystaniem słabszej armii poradzić sobie z graczem, który przejął inicjatywę.

…czy armia? Oto jest pytanie!

Po raz kolejny, to duże uproszczenie, w którym celowo pomijam znaczenie wszelkich zagrywek taktycznych (które pozwalają grać ofensywnie pomimo grania większego power od przeciwnika lub nie pozwalają wykorzystać przeciwnikowi grającemu większy consume swojej przewagi – o tym w dalszych odcinkach). Uproszczenie to jednak ma Wam pomóc zrozumieć, że na poziomie strategicznym mamy dwie możliwości wyboru sposobu gry oraz dwa typy przewagi, które możemy uzyskać:
- power – przewaga w ekonomii
- consume – przewaga w armii
Przewaga w ekonomii wynikająca z grania power dąży do tego, aby przez consume w dalszej grze wyrobić sobie przewagę również w armii.
Przewaga w armii wynikająca z grania consume zmierza do tego, aby osłabić ekonomię przeciwnika i uzyskać przewagę również na tym polu lub żeby wyeliminować zupełnie armię przeciwnika i uniemożliwić mu jej odbudowę.

Na koniec jeszcze wrócę do „gwiazdek”:
* Jest oczywiście trzecia możliwość – wysłanie robotników do ataku już na początku. Jednak nawet na „najciaśniejszej” mapie w grze (Blood Bath) odległość pomiędzy bazami obydwu graczy jest dostateczna, aby gracz broniący się zdążył wyprodukować więcej robotników, musiałby on popełnić znaczące błędy, aby przegrać grę. Dlatego zarówno w tym, jak i poprzednim artykule nie opisywałem tego wariantu jako grywalną opcję.
** A co, jeśli gracze grają różnymi rasami? No właśnie. Określenie przewagi w ekonomii pomiędzy dwoma różnymi rasami nie jest już takie proste i będę pisał o tym osobno w dalszych częściach Od zera do bohatera, bo jest to problem bardzo złożony. W uproszczeniu, przy identycznym nominalnie wydobyciu, najsilniejszą ekonomię ma Terran, minimalnie za nim jest Protoss, a sporo za nimi oboma – Zerg.

W dzisiejszym odcinku na tym poprzestanę. W następnym zaś wrócę do „zajęć praktycznych” i pokażę kilka użytecznych sztuczek do wykorzystania już na samym początku gry. Bardzo dla mnie jednak jest ważne, abyście zrozumieli w pełni dzisiejszy artykuł – bez tego ciężko będzie zrozumieć Wam dalsze odcinki. Nie tylko dlatego, że oba terminy (power, consume) będą wielokrotnie się w nich przewijać – ale po prostu dlatego, że większość błędów popełnianych przez graczy początkujących i średnich to właśnie niepoprawne zrozumienie tych dwóch procesów i ich konsekwencji dla gry. Jeśli więc czytając ten artykuł myślisz „ale to przecież suche i nic nie znaczące teoretyzowanie – ważne jest co zbuduję, w jakiej kolejności i co zrobię z moim wojskiem” – to przypuszczalnie do tej pory w Twojej grze stanowczo za dużą rolę pełniło kopiowanie z pamięci wyuczonych (zapewne od kogoś zaczerpniętych) schematów, zaś nietypowe mapy sprawiały Ci dużo problemów z przystosowaniem. Mam nadzieję, że uda mi się to zmienić!

Oczywiście standardowo zapraszam do zadawania pytań oraz do polemiki, jeśli z jakimś z moich stwierdzeń się nie zgadzacie – nic mi nie przynosi tyle satysfakcji, co możliwość prowadzenia z Wami dalszych i owocnych dyskusji w komentarzach.

The post Od zera do bohatera #002 – ekonomia czy armia? appeared first on Terran.PL.